#MeToo எங்கே ஆதாரம்? ஏன் அப்போது சொல்லவில்லை? என அதிகமாக கேட்கப்படும் கேள்விகளுக்கான பதில்கள்…

Read Time:14 Minute, 0 Second

#MeToo ஹேஸ்டேக் மூலம் சமூக வலைதளங்களில் பணியிடங்களில் பாலியல் தொல்லையால் பாதிக்கப்பட்ட பெண்கள் தங்களுக்கு நேரிட்ட கொடூரங்களை வெளியிட்டு வருகிறார்கள். இந்தி நடிகை தனுஸ்ரீ தத்தா பிரபல நடிகர் நானா படேகர் மீது தெரிவித்த பாலியல் புகார் இந்தியாவில் #MeToo மூலம் பல்வேறு தகவல்கள் வெளியாக அடிப்படையாக அமைந்தது. இதனையடுத்து பத்திரிக்கையாளர்கள் பணியிடங்களில் எவ்வாறு பாலியல் ரீதியாக பிரச்சனைகளை எதிர்க்கொண்டோம் என தெரிவித்து வருகிறார். இப்பிரச்சனையில் சிக்கியிருக்கும் நபர்களில் ஒருவர் மத்திய அமைச்சர் எம்.ஜே. அக்பர்.

இதற்கு மத்தியில் கவிஞர் வைரமுத்து மீது பாடகி சின்மயி சுமத்திய பாலியல் குற்றச்சாட்டு தென்னிந்திய திரையுலகை மட்டுமல்லாது தமிழகத்தையும் அதிர்ச்சியடைய செய்துள்ளது. 2005-ம் ஆண்டு இதுபோன்ற இன்னலை எதிர்க்கொண்டதாக சொல்லும் சின்மயி, இதுபோன்று அவரால் பாதிக்கப்பட்டவர்களிடம் கிடைத்த தகவல்களையும் வெளிப்படையாக தெரிவித்து வருகிறார். இவ்வாறு அடையாளம் தெரிவிக்க விரும்பாத பெண்களும் அவருடைய மோசமான நடத்தையை வெளிப்படுத்துகிறார்கள்.

இந்நிலையில் சின்மயியை நோக்கி வைக்கப்படும் கேள்வி இவ்வளவு நாள் கழித்து சொல்வது ஏன்? ஆதாரம் எங்கே? என்பதுதான். இதுதொடர்பாக அவர் விளக்கம் அளித்தும் அவரை இந்த கேள்வி பின்தொடர்கிறது. இப்போது உள்ள நிலையுடன் 2005-ஐ ஒப்பிட முடியுமா? என்று பொறுமையாக யோசித்தாலே பதில் அடங்கியிருக்கிறது. சின்மயி மட்டும் கிடையாது இதுபோன்று பிரச்சனைகளை வெளிப்படுத்தும் பெண்கள் அனைவருக்குமான கேள்விகளாவே உள்ளது. இதுபோன்று வைக்கப்படும் கேள்விகளுக்கு விரிவான பதில்களை பார்க்கலாம்.

பாலியல் தொல்லை சம்பவம் நடந்தபோது சொல்லாதது ஏன்?

#MeToo மூலம் தெரிவிக்கப்படும் பாலியல் தொல்லை சம்பவங்கள் பெரும்பாலும் சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நடந்தவையாகவே உள்ளது. இதுவே, இந்த கேள்வியை தனுஸ்ரீ தத்தா விவகாரத்தில் ஒப்பிட்டுபார்த்தால் சரியான பதில் கிடைக்கும். 2008-ம் ஆண்டும் தனுஸ்ரீ தத்தா தனக்கு நேரிட்ட சம்பவத்தை வெளியே தெரிவித்தார். ஆனால் எதுவும் வெளியே வரவில்லை. புகாரையும் தெரிவித்தார் தனுஸ்ரீ தத்தா. உண்மையும், நடவடிக்கையும் வெளியே வரவில்லை. மாறாக தனுஸ்ரீ தத்தாவின் கார்தான் தாக்கப்பட்டது. நானா படேகர் சொல்படிதான் இப்படி நடக்கிறது என்றார் தனுஸ்ரீ தத்தா. அவருடைய புகார் கோபத்தின் வெளிப்பாடு என வெறுமனே புறந்தள்ளப்பட்டது.

தனுஸ்ரீ தத்தா அனுபவமே பணியிடங்களில் பாலியல் தொல்லை தொடர்பாக பெண்கள் வெளியே தெரிவிக்க விரும்பாததற்கு முக்கிய காரணாம் ஆகும். அவர்களை யாரும் நம்புவது கிடையாது. அவர்கள் சிக்கல்களை ஏற்படுத்துபவர்கள் என்று முத்திரையிடப்படுகிறது. இதனால் பெண்கள் சமுதாயத்தில் உள்ள மரியாதை, பணி, கனவுகள் மற்றும் நற்பெயரை இழக்கிறார்கள். “பப்ளிசிட்டிக்காக” புகார் தெரிவிக்கப்படுகிறது என்பதற்கு பதிலளித்த சின்மயி, “திரையுலகில் பாடல்கள் பாடியும், டப்பிங் செய்தும் எனக்கான வெற்றியை உறுதி செய்த பின்னரும் என்னுடைய புகார் “பப்ளிசிட்டிக்காக” என்று கேள்வி எழுப்படுகிறது; இதுவே 2015 தெரிவித்து இருந்தால் என்னவாயிருக்கும்?” என பதில் கேள்வியை வைத்துள்ளார்.

இப்போது பேசுவது என்?

#MeToo பிரசாரம் பாதிக்கப்பட்ட பெண்கள் ஒற்றுமையை வெளிக்காட்டுவதாகும். பாலியல் தொல்லையில் பாதிக்கப்பட்ட பெண்களின் தகவல்கள் நம்பப்படும்; அவர்களுடைய வேதனைகள் கேட்கப்படும் என்பதே அதனுடைய வாக்குறுதியாகும். இதுதான் பல ஆண்டுகளுக்கு முன்னதாக பாலியல் தொல்லையால் பாதிக்கப்பட்ட பெண்கள் தங்களுக்கு நேரிட்ட சம்பவத்தை வெளியுலகிற்கு தெரிவிக்கும் தைரியத்தை கொடுத்துள்ளது. இதுபோன்ற தொல்லைகளால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் தங்களுடைய மனவேதனையை பகிர்ந்துக்கொள்வதற்காக மட்டும் கிடையாது, இதில் வெளிப்படும் ஆண்களுடன் இப்போது பணியாற்றும் பெண்களுக்கான ஒரு எச்சரிக்கையாக கூட உள்ளது.

குற்றம் செய்தவர்களின் பெயரை தெரிவிக்கும் போது உங்களுடைய பெயரை தெரிவிக்காதது ஏன்?

பாதிக்கப்பட்ட பெண்களிடம் இக்கேள்விக்கு அலுவலக பணிசூழல் தெரிந்தவர்களுக்கு எளிதாகவே பதிலிருக்கும். குற்றம் சாட்டப்படும் ஆண்கள் பணியிடங்களில் மிகவும் அதிகாரவர்க்கத்தை கொண்டவர்களாக இருப்பார்கள். பாதிக்கப்பட்ட பெண்ணின் வேலைக்கு ஆபத்தை நேரிடச்செய்யும் அதிகாரம் கொண்டவர்களாக உள்ளனர். பெண்கள் அப்படி தங்களுக்கு நேரிட்ட துன்பத்தை வெளியிடும் போதும் பணியிடங்களில் தனிமைப்படுத்தப்படுவார்கள்; பணியில் குறையுள்ளதாக கூறப்படும்; பணி உயர்வு, சம்பள உயர்வு தடை செய்யப்படும்; வளர்ச்சிக்கான வாய்ப்புகள் நிராகரிக்கப்படும். நேரடியாகவே குற்றம் சுமத்தினால் பெண்ணுக்கு வேலை போகும்.

மோசமான பணியிடமாக கருதினால் வேலையை ஏன் விடக்கூடாது?

இதுபோன்ற ஒரு முடிவை உடனடியாக எடுத்துக்கொள்ளும் அளவிற்கு எந்த சிறப்புரிமையும் கிடையாது: அவர்களுக்கு நிதி அளவில் பாதுகாப்பும் கிடையாது. அப்படியே ஒரு இடத்தில் வேலையை விட்டுவிட்டு மற்றொரு இடத்திற்கு சென்றாலும் அங்கும் நடக்காது என்பதற்கு என்ன நிச்சயம்?. குற்றம் செய்தவர் அதிகாரம் கொண்டவராக இருக்கும் போது, பாதிக்கப்பட்ட பெண் மற்றொரு இடத்திற்கு சென்றாலும் அவருடைய பணியில் இடையூறு செய்வதற்கான முழு வாய்ப்பு உள்ளது. எங்கு சென்றாலும் இதுதான் நேரிடும். (சின்மயி செய்திசேனலுக்கு அளித்த பேட்டியில் இதுபோன்ற சூழ்நிலையால் இசைத்துறையில் தன்னுடைய தயார் பணி செய்ய முடியாத நிலையை விளக்கியுள்ளார்)

ஆதாரம் எங்கே?

குற்றம் செய்தவர்கள் தங்களுக்கு அனுப்பிய குறுஞ்செய்திகள் மற்றும் இ-மெயில்களை பாதிக்கப்பட்ட பெண்கள் வெளிப்படையாக பகிர்ந்து வருகிறார்கள், இதுவும் பாலியல் தொல்லைக்கான ஆதாரங்கள்தான். பல்வேறு வழக்குகளில் ஒரு பெண் குற்றவாளிக்கு எதிராக புகார்களை தெரிவிக்கும் போது மற்ற பெண்களுக்கும் தைரியம் கொடுக்கிறது, குற்றவாளிக்கு எதிராக அவர்களும் புகார்களை தெரிவிக்கிறார்கள். சில வழக்குகளில் பாதிக்கப்பட்ட பெண்ணிற்கு அதே ஆணால் பாதிக்கப்பட்ட பிற பெண்கள் ஆதரவு கரம் நீட்டியுள்ளார்கள்.

இப்போது பாதிக்கப்பட்ட பெண்கள் வெளிப்படையாக பேச தொடங்கியுள்ளதால்தான் இந்தி திரையுலகில் நடவடிக்கை எடுக்க தொடங்கப்பட்டுள்ளது. குற்றவாளிகள், பாதிக்கப்பட்ட பெண் தனியாக இருக்கும் போதுதான் இதுபோன்ற பாலியல் தொல்லைகளை கொடுத்துள்ளார்கள். இப்போது அவர்களிடம் வாக்குமூலம் மட்டுமே இருக்க முடியும். அவர்களிடம் ஆதாரங்கள் எதுவும் இருக்காமல் இருக்கலாம். #MeToo பிரசாரத்தின் அடிப்படையே நம்பிக்கைதான். அப்படியே ஆதாரங்களை கொண்டிருந்தாலும் இந்த சமூதாயம் அவர்களை நம்புவது கிடையாது, பிற கேள்விகளைதான் முன்வைக்கும். ஆதாரம் எங்கே என்ற கேள்விக்கு சின்மயி, “ஒரு நொடியில் நடக்கும் ஒவ்வொரு பாலியல் சித்தரவதையுக்கும் ஆதாரம் கோரினால் பெண்கள் அனைவரும் உடல் முழுவதும் கேமராக்கதான் வைக்க வேண்டும்,” என்று படிலடி கொடுத்துள்ளார்.

ஆண்களுக்கு நியாயமற்றதா?

பல்வேறு துறைகளில் இதுபோன்ற ஆண்கள் இருப்பது தெரிந்தாலும் அவர்களுக்கு எதிராக நடவடிக்கை எடுக்கப்படுவது கிடையாது. அவனுடைய நடவடிக்கையைவிட அறிவு மிகவும் முக்கியமானதாக பார்க்கப்படுகிறது. அவனால் அதிகமான பெண்கள் பணியிடத்தைவிட்டு செல்வதை கணக்கில் எடுப்பது கிடையாது. குற்றச்சாட்டு வைக்கும்போது சரியான விசாரணையை மேற்கொள்ள வேண்டும். ஆனால் இதுபோன்ற விசாரணையை மேற்கொள்ளும் அமைப்பு பெரும்பாலான நிறுவனங்களில் கிடையாது.

அப்படியே அமைக்கப்பட்டாலும் தன்னுடைய செல்வாக்கு காரணமாக ஆண்கள் தப்பிக்கிறார்கள்; இதனால் பெண்கள் பாதிக்கப்படுகிறார். குற்றவாளி தொடர்ந்து தன்னுடைய பணியை செய்கிறான். தன்னுடைய பெயரின் மீதான களங்கத்தை நீக்க; கிரிமினல் புகாரை தெரிவிக்கும் போது பாதிக்கப்பட்ட பெண்ணிற்கு அடுத்தக்கட்ட நடவடிக்கைகள் மிகவும் அதிர்ச்சியூட்டும் வகையில் தெரியும். வேலையில்லாத போது சட்ட உதவிகளை பெறுவது என்பது இயலாத ஒன்றாகவே இருக்கும். #MeToo பிரசாரம் சட்டநடவடிக்கையுடன் தொடர்புடையது கிடையாது.

அமைதியாக இருக்க வேண்டும் என்ற நிலையை உடைத்து உண்மையை வெளியே பேச வைக்க உத்வேகம் அளிப்பதாகும். பாதிக்கப்பட்ட பெண்கள் தெரிவிக்கும் தகவல்கள் மூலம் புகார்களும் இப்போது பதிவாகியுள்ளது. சில நிறுவனங்கள் உள் விசாரணையும் தொடங்கியுள்ளது. குற்றம் சாட்டப்பட்ட நபர்களை வேலையைவிட்டு நீக்கவும் செய்துள்ளது.

போலியான குற்றச்சாட்டுகள்?

#MeToo பிரசாரம் பாதிக்கப்பட்ட பெண்கள் தங்களுக்கு நேர்ந்தவையை வெளியே கொண்டுவர உதவியாக உள்ளது.

இதில் பொய்யான குற்றச்சாட்டுகளை முன்வைக்கவும் வாய்ப்புகள் உள்ளது. இப்போதுள்ள சட்ட நடவடிக்கையானது பாதிக்கப்படும் பெண்களுக்கு கடினமான நிலையை கொண்டுள்ளது. பாதிக்கப்பட்ட பெண் பெயரை வெளியே தெரிவிக்கும் போது அவருடைய பணி பாதிக்கப்படுகிறது. பாதிக்கப்பட்ட பெண்கள் தங்களுடைய பெயரையும் தெரிவித்து வருகிறார்கள். வெளியே கொண்டுவரும் செய்தியாளர்களும் முழு குற்றச்சாட்டு மற்றும் பாதிக்கப்பட்டவர்களை தெரிந்த பின்னர் வெளியே தெரிவிக்கிறார்கள். இவ்விவகாரம் தொடர்பாக விசாரணை ஆணையம் அவசியமானது.

மத்திய அரசு அமைக்கும் என்று மத்திய அமைச்சர் மேனகா காந்தி நம்பிக்கையை தெரிவித்துள்ளார்.

#MeToo பிரசாரம் பாதிக்கப்பட்ட பெண்கள் குரலுக்கு இப்போது உலகம் முழுவதும் ஆதரவு தெரிவிக்கப்பட்டு வருகிறது. இது வரலாற்று சிறப்புமிக்கது, வரவேற்கத்தக்கது. அமெரிக்காவின் பிரபல திரைப்படத் தயாரிப்பாளர் ஹார்வி வெய்ன்ஸ்டைனின் பாலியல் கொடூரங்களை நடிகைகள் வெளியிட்டதால் நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டுள்ளது. யாரும் தொடமுடியாத நிலையிலிருந்த ஹார்வி வெய்ன்ஸ்டைன் இப்போது குப்பையாகியுள்ளார். இப்போது உள்ள கட்டமைப்பு இப்பிரச்சனைகளை தீர்க்க சரியானதாக இல்லையென்றால், புதுமையான நடவடிக்கையை மேற்கொள்ள வேண்டும். இப்போது உலகம் முழுவதும் பெண்கள் பேசுவதற்கு தொழில்நுட்பவும் உதவி செய்துள்ளது. பாதிக்கப்பட்ட பெண்களுக்கு அனைத்து தரப்பும் ஆதரவு தெரிவிக்க வேண்டும்; குற்றவாளிகளுக்கு தண்டனை கிடைப்பதை உறுதிசெய்ய வேண்டும்; குற்றம் செய்பவர்களுக்கு நெஞ்சில் பயம் ஏற்பட வேண்டும்.